شماره ۱۴۵ - مرا چو سرو نو باید به بوستان چه کنم

مرا چو سرو نو باید به بوستان چه کنم
چومست روی توام رنگ ارغوان چه کنم ۱

حکایتی که مرا بود با لب و دهنت
نمود اشک به اغیار من نهان چه کنم ۲

اگر نه روی تو باشد کجا برم دیده
وگر نه راز تو گویم من این زبان چه کنم ۳

خیال بود مرا کز تو بر توان گشتن
بیامودم و دیدم نمی توان چه کنم ۴

دلم ز نرگس شوخت علاج می طلبد
طبیب نیز چو مست است و ناتوان چه کنم ۵

چو چشمت از نظر خلق شرمسار شود
به طیره گوید کز دست عاشقان چه کنم ۶

مرا چو نیست شبی راه در گلستانت
جز آن که می نهمت سر بر آستان چه کنم ۷

چو بوسه یی ز لبش خواستم جوابم داد
رقیب می نگذارد من ای فلان چه کنم ۸

همام پیش لبت جان به تحفه می آرد
لبت چو آب حیات است گفت جان چه کنم ۹