خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این متن به عشق و علاقهی عمیق خود به معشوق اشاره میکند و بیان میکند که ذکر معشوق، نفسهایش را عطرآگین میکند. او دل، دیده و جان خود را به معشوق پیوند زده و آرزو میکند که دهانش به سخنان دیگر آلوده نشود. شاعر از شنوایی معشوق ابراز نگرانی میکند و میگوید که نام و پیغام معشوق برایش بسیار شیرین است و به دیگران و حتی خودش پروایی ندارد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است برای گروه سنی پایینتر قابل فهم نباشد.
شماره ۱۴۳ - عنبرین است به ذکر تو نفسها که زنم
عنبرین است به ذکر تو نفسها که زنم
با تو پیوند دل و دیده و جان می بینم ۱
به حدیث دگر آلوده مبادا دهنم
شنوایی چه کنم گر نبود این سخنم ۲
نام و پیغام تو خوش میگذرد بر گوشم
که نه پرواست به اغیار نه با خویشتنم ۳
با تو پیوند دل و دیده و جان می بینم ۱
به حدیث دگر آلوده مبادا دهنم
شنوایی چه کنم گر نبود این سخنم ۲
نام و پیغام تو خوش میگذرد بر گوشم
که نه پرواست به اغیار نه با خویشتنم ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۲ - ساقیا بر سر جان بار گران است تنم
گوهر بعدی:شماره ۱۴۴ - تاکی آخر ز غمت ناله شبگیر کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.