شماره ۱۴۰ - تا نفس هست به روی تو برآید نفسم

تا نفس هست به روی تو برآید نفسم
ور کنم بی تو نظر سوی کسی هیچ کسم ۱

در تمنای تو شد عمر و نمی دانم من
کاخرالامر به مقصود رسم بانرسم ۲

مشکن بال نشاطم تو به پیمان شکنی
کر نیم باز هوای تو نه آخر مگسم ۳

کردم اندیشه ز عشقت نبرم جان به کنار
این چه سیلی ست که بگرفت چنین پیش و پسم ۴

تا نظر بر گل رخسار نو افتاد مرا
صورت خوب نماید همه چون خار و خسم ۵

عاشق روی توام جمله جهان می گویند
نسبتم چون به تو کردند همین مایه بسم ۶

شد جوانی و نشد کم هوس عشق همام
ای عزیزان چه کنم پیر نگردد هوسم ۷