خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن شاعر از ملاقات عاشقانهای با معشوقهاش صحبت میکند که در آن معشوقه با طنز و بازیگوشی از شاعر درخواست بوسه و نزدیکی میکند. شاعر در پاسخ تقاضای بوسهای از گونههای معشوقه را دارد، اما معشوقه با شوخی پاسخ میدهد.
متن دارای مضامین عاشقانه و طنزآمیز است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامناسب باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات خاص ممکن است برای درک کامل نیاز به بلوغ فکری داشته باشد.
شماره ۱۲۱ - دوش با من لطفکی آغاز کرد آن دلبرک
دوش با من لطفکی آغاز کرد آن دلبرک
کاب حیوان می چکانید از لب چون شترک ۱
گفت اگر بوس و کناری داری از من آرزو
در میان نه تا به جای آرد به جان این چاکرک ۲
گفتمش زان عارض چون لالهام یک بوسه بخش
گفت ای کژ طبع باری پاره یی زان سوترک ۳
کاب حیوان می چکانید از لب چون شترک ۱
گفت اگر بوس و کناری داری از من آرزو
در میان نه تا به جای آرد به جان این چاکرک ۲
گفتمش زان عارض چون لالهام یک بوسه بخش
گفت ای کژ طبع باری پاره یی زان سوترک ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۰ - عاشق کسی بود که کشد بار بار خویش
گوهر بعدی:شماره ۱۲۲ - که می گوید که هست این صورت از گل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.