شماره ۸۹ - عشق از صورت او آینه جان بنمود

عشق از صورت او آینه جان بنمود
تا در ان آینه عکس رخ جانان بنمود ۱

حسن او عکس جمالی ست که بیش از نظر است
عجب است این که در آیینه امکان بنمود ۲

آب حیوان که میان ظلمات است نهان
دوست در چشمهٔ خورشید در فشان بنمود ۳

آن صفت ها که رسیده است به گوشم ز بهشت
روی او چشم مرا روشن و آسان بنمود ۴

زلف بر عارض او چون رقم کفر کشید
باد برداشت سر زلفش و ایمان بنمود ۵

گفتمش جز دل من هست تو را زندانی
در شکنهای سر زلف هزاران بنمود ۶

بر زبانم سخن نظم ثریتا میرفت
خنده زد بر سخنم رسته دندان بنمود ۷

آن که بخشید حلاوت به لب شیرینش
در حدیثم اثری زان شکرستان بنمود ۸

می نماید به عنایت ز سخنهای همام
آن لطافت که ز شاخ گل خندان بنمود ۹