خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن به توصیف نی و نواهای آن میپردازد که نماد حیات جاودان و عشق است. نی با وجود جراحات و دردهایش، با نواهایش زندگیبخش است و عاشقان را آرامش میدهد. همچنین، به قدرت کلام و تأثیر آن بر جهان اشاره میکند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۶۳ - نی بی نوا ز شکر به نوا شکرفشان شد
نی بی نوا ز شکر به نوا شکرفشان شد
چه خوش است نغمه او را که حیات جاودان شد ۱
منگر در آن که دارد تن نازکش جراحت
بنگر که تا چه راحت ز وجود او روان شد ۲
تن پر ز نیش دارد چو درون ریش دارد
غم و درد بیش دارد نفسش حیات ازان شد ۳
دل و جان چو نیست نیر اعجب است این که دارد
خبری ز حال دل ها که انیس عاشقان شد ۴
به سخن دهن گشاده نه که سر به باد داده
چو سر و زبان ندارد ز چه صاحب بیان شد ۵
نفسش مسیح مریم که حیات بخشد از دم
به سخن گرفته عالم چو همام مهربان شد ۶
چو شنید مرغ جانم ز نوای نی صفیری
زدیار تن زمانی به جوار آشیان شد ۷
چه خوش است نغمه او را که حیات جاودان شد ۱
منگر در آن که دارد تن نازکش جراحت
بنگر که تا چه راحت ز وجود او روان شد ۲
تن پر ز نیش دارد چو درون ریش دارد
غم و درد بیش دارد نفسش حیات ازان شد ۳
دل و جان چو نیست نیر اعجب است این که دارد
خبری ز حال دل ها که انیس عاشقان شد ۴
به سخن دهن گشاده نه که سر به باد داده
چو سر و زبان ندارد ز چه صاحب بیان شد ۵
نفسش مسیح مریم که حیات بخشد از دم
به سخن گرفته عالم چو همام مهربان شد ۶
چو شنید مرغ جانم ز نوای نی صفیری
زدیار تن زمانی به جوار آشیان شد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۲ - دوست آن دارد و آن است که جان می بخشد
گوهر بعدی:شماره ۶۴ - نباتت بر لب شکر برآمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.