شماره ۱۴ - سری دارم ز سودای تو سر مست

سری دارم ز سودای تو سر مست
زمین را پای بوست میدهد دست ۱

به گوشم میرسد از هر زبانی
که با چشم تو آن را نسبتی هست ۲

ز دل بویی ندارد هر که جانش
که دیدم چشم مستش رفتم از دست ۳

نپندارم که جز پیش دهانت
بدان پیوسته ابرویت نپیوست ۴

دل از خورشید رخسار تو میسوخت
نشانی زاب حیوان در جهان هست ۵

همی زد سرو لاف از سر بلندی
به زیر سایه زلف تو بنشست ۶

همام از ذوق آن چون خاک شد پست
چو بالای بلندت دید بشکست ۷