شماره ۹ - چشم مستش دوش میدیدم به خواب

چشم مستش دوش میدیدم به خواب
کرده بود از ناز آغاز عتاب ۱

گفت کای مشتاق خوابت می برد
هل یکون النوم بعدی مستطاب ۲

شرم بادت آن همه دعوی چه بود
چشم عاشق را بود پروای خواب ۳

هر که در هجران بیاساید دمی
جاودان از دوست ماند در حجاب ۴

خوابم از بهر خیالت آرزوست
من عتابت را همین دارم جواب ۵

حال ما دور از تو میدانی که چیست
حال چشم بی نصیب از آفتاب ۶

در فراقت آنچه بر ما می رود
اهل دوزخ را نباشد آن عذاب ۷

آب حیوانی و ما در آتشم
وه که گر بنشانی آن آتش به آب ۸

بی تو از خوبان نیاساید همام
تشنه کی سیراب گردد از سراب ۹