شماره ۳ - ما به دست یار دادیم اختیار خویش را

ما به دست یار دادیم اختیار خویش را
حاصلی زین به ندانستیم کار خویش را ۱

بر امید آن که روزی کار ما گیرد قرار
سال ها کردیم ضایع روزگار خویش را ۲

ریختی خون دلم شکرانه بر جان من است
گر تو برفتراک می بندی شکار خویش را ۳

خاک پایت شد وجودم تا نیابی زحمتی
می نشانم زاب چشم خود غبار خویش را ۴

عکس روی چون نگار خود بین در آینه
تا بدانی قدرت صورت نگار خویش را ۵

هست خاک آستانت سجده گاه اهل دل
سجدهٔ شکری بکن پروردگار خویش را ۶

نیست خالی از خیال روی تو چشم همام
باغبان بی گل نخواهد جویبار خویش را ۷