شماره ۱۰۶۶ - مویت از عنبر تر فرق ندارد مویی

مویت از عنبر تر فرق ندارد مویی
نافه مشک برد از سر زلفت بویی ۱

آدمی نیست همانا که ز حیوان بتر است
هر که را نیست به خاطر هوس مه روئی ۲

نیست امکان که دل از کوی تو بر گیرد دل
عقل هر چند نظر می کند از هر سویی ۳

پیش چشمم چه عجب گر نرود آب فرات
هر کجا بحر بود قدر ندارد جویی ۴

شادمانم من از آن ماه مبارک رخ تو
نیک بخت آنکه بود بنده نیکو رویی ۵

بر رخت می کند آن زلف سیه سیاری
صحن فردوس نگر جلوه کند هندوئی ۶

نرود پای کمال از سر کویت هرگز
خوشتر از کوی دلارام نباشد کویی ۷