خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و غنایی، بیانگر درد و رنج عاشق از بی‌اعتنایی معشوق است. شاعر از نگاه و رفتار معشوق که باعث دلخستگی و آه و ناله شده، گلایه می‌کند و با تصاویر زیبا و استعاره‌های پراحساس، عمق عشق و محنت خود را به تصویر می‌کشد.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۰۴۴ - اگر او یاد من دلخسته کردی
اگر او یاد من دلخسته کردی
دل آه و ناله را آهسته کردی ۱
نیامد بر سرم چون حیف میرفت
که پای نازک از من خسته کردی ۲
به محراب ار بدیدی زاهة آن روی
دعای ابرویش پیوسته کردی ۳
کجا پروانه با شمعی نشستی
حذر گرز آتش ننشسته کردی ۴
کجا پیش خطش مور سلیمان
که خدمت بامیان بسته کردی ۵
چو بخشش با نبات افتادی و قند
الب او کوزهها را دسته کردی ۶
کمال آن پسته لب گر خواستی نقل
شکرها در دهان بسته کردی ۷
دل آه و ناله را آهسته کردی ۱
نیامد بر سرم چون حیف میرفت
که پای نازک از من خسته کردی ۲
به محراب ار بدیدی زاهة آن روی
دعای ابرویش پیوسته کردی ۳
کجا پروانه با شمعی نشستی
حذر گرز آتش ننشسته کردی ۴
کجا پیش خطش مور سلیمان
که خدمت بامیان بسته کردی ۵
چو بخشش با نبات افتادی و قند
الب او کوزهها را دسته کردی ۶
کمال آن پسته لب گر خواستی نقل
شکرها در دهان بسته کردی ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۴۳ - گر از شاخ دولت گلی چیدمی
گوهر بعدی:شماره ۱۰۴۵ - گر باد سوی خاک من آرد ز تو بویی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
