خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر عاشقانه، توصیفی زیبا از معشوق و احساسات شاعر نسبت به اوست. شاعر معشوق را بالاتر از هر وصفی می‌داند، او را مونس جان و مرهم دردها می‌خواند و عشق به او را چنان ارزشمند می‌داند که حتی غم عشقش را شیرین می‌پندارد.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۱۰۳۴ - سیمین بدنی سرو قدی پس دهانی
سیمین بدنی سرو قدی پس دهانی
هر وصف که آید به زبانم به از آنی ۱
آرام دلی دفع غمی مرهم دردی
بار کهنی عمر نوی مونس جانی ۲
گردوست بودجان و جهان نیز خوشه ای دوست
تو دوست تر از جانی و خوشتر ز جهانی ۳
پیش نظر اهل دل از بسکه عزیزی
همچون دهن خویش نه پیدا نه نهانی ۴
بی وصل نوای عمر گرامی نتوان زیست
یک دم که چو عمر گذاران تا گذرانی ۵
غلطان سوی خاک قدمت باز بیایم
صد بار چو اشکم اگر از پیش برانی ۶
گر عمر کمال از غم عشق تو شد آخر
غم نیست گر آخر بمرداش برسانی ۷
هر وصف که آید به زبانم به از آنی ۱
آرام دلی دفع غمی مرهم دردی
بار کهنی عمر نوی مونس جانی ۲
گردوست بودجان و جهان نیز خوشه ای دوست
تو دوست تر از جانی و خوشتر ز جهانی ۳
پیش نظر اهل دل از بسکه عزیزی
همچون دهن خویش نه پیدا نه نهانی ۴
بی وصل نوای عمر گرامی نتوان زیست
یک دم که چو عمر گذاران تا گذرانی ۵
غلطان سوی خاک قدمت باز بیایم
صد بار چو اشکم اگر از پیش برانی ۶
گر عمر کمال از غم عشق تو شد آخر
غم نیست گر آخر بمرداش برسانی ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۳۳ - سالها گر بنویسم صفت مشتاقی
گوهر بعدی:شماره ۱۰۳۵ - شیرین لبی شکر دهنی سرو قامتی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
