خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر عاشقانه از زیبایی و شیرینی معشوق و تأثیر عمیق عشق بر شاعر سخن می‌گوید. شاعر از سوزش عشق، تشنگی دل و مستی از لب یار می‌نالد و به زاهدی اشاره می‌کند که از لذت‌های عشق بیخبر است. در پایان، افتادگی و مسکینی در برابر معشوق را توصیف می‌کند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعاره‌های به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارند.
شماره ۹۷۷ - این چه نبهاست وین چه شیرینی
این چه نبهاست وین چه شیرینی
وآن چه گفتار و آن شکر چینی ۱
صورت جان در آب عارض بین
با چنان رخ رواست خود بینی ۲
گرمنت پیش خویش بنشانم
تو نه آن آتشی که بنشینی ۳
سوز جانم که کشته آنم
ریز خونم که تشنه اینی ۴
زاهدا مستم از لبش منو تو
بیخبر از شراب رنگینی ۵
در نگیرد به هیچ نر آتش
دامن از آه ما چه در چینی ۶
چو فتادی به زلف یار کمال
بینی افتادگی و مسکینی ۷
وآن چه گفتار و آن شکر چینی ۱
صورت جان در آب عارض بین
با چنان رخ رواست خود بینی ۲
گرمنت پیش خویش بنشانم
تو نه آن آتشی که بنشینی ۳
سوز جانم که کشته آنم
ریز خونم که تشنه اینی ۴
زاهدا مستم از لبش منو تو
بیخبر از شراب رنگینی ۵
در نگیرد به هیچ نر آتش
دامن از آه ما چه در چینی ۶
چو فتادی به زلف یار کمال
بینی افتادگی و مسکینی ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۷۶ - ای گل روی ترا چون من بهر سو بلبلی
گوهر بعدی:شماره ۹۷۸ - ای ولوله عشق تو بره هر ر کویی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
