شماره ۹۷۲ - ای دهان تو قند و لب همه می

ای دهان تو قند و لب همه می
قند پیش لب تو لیس بشی ۱

تیر از آن قد نهاده سر بگریز
بیشکر دور نیست ناله نی ۲

راز ما فاش کرد خون سرشک
تو کمان را چه می کنی در پی ۳

سوختی جان ما به غمزه و زلف
چند ریزیم خاک بر سر وی ۴

آفتاب از جمال تو خجل است
ناز تا چند و سرکشی تا کی ۵

زندگی بافت از لب تو کمال
که ز رخسارها چکاند خوی ۶