شماره ۹۱۰ - گفتم ملکی با بشری گفت که هردو

گفتم ملکی با بشری گفت که هردو
کانه نمکی با شکری گفت که هردو ۱

گفتم به لطافت گلی ای سرو قبا پوش
یا نی شکری یا گهریه گفت که هردو ۲

گفتم به خط سبز و لب لعل روانبخش
آب خضری یا خضری گفت که هردو ۳

گفتم بجبینی که به آن روی توان دید
با آئینه یا قمری گفت که هردو ۴

گفتم که به یک عشوه ربانی ز سرم عقل
با هوش من از تن ببری گفت که هردو ۵

گفتم دل مائی که ندانیم کجائی
با دیده اهل نظری گفت که هردو ۶

گفتم ز کمالی تو چنین بیخبر و بس
با خود ز جهان بیخبری گفت که هردو ۷