خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از دل‌بستگی و عشق به معشوق سخن می‌گوید. او از جان و دل و اشک‌هایش می‌خواهد که به سوی معشوق بروند و رازهایش را فاش نکنند. همچنین، از طبیعت و عناصری مانند باد صبا و بلبل برای انتقال احساساتش استفاده می‌کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۹۰۰ - دل سوی او رفت جان هم گو برو
دل سوی او رفت جان هم گو برو
جان و سر گو در سر دلجو ۱
گر سر شوریده چون گو برفت
برو بر سر چوگان زلفش گو ۲
تا نیفتد راز ما برروی روز
برو ای سرشک امشب ز پیش رو برو ۳
جوی چشم آب روان دارد هنوز
گر ملولی لب لب این جو برو ۴
ای دل از جام عدم دل برمگیر
در پی روی نکو نیکو برو ۵
ای صبا گر جانفشانیت آرزوست
بر سر آن ستبل گلبو برو ۶
چون سراید بر گل رویش کمال
از چمن گو بلبل خوشگر برو ۷
جان و سر گو در سر دلجو ۱
گر سر شوریده چون گو برفت
برو بر سر چوگان زلفش گو ۲
تا نیفتد راز ما برروی روز
برو ای سرشک امشب ز پیش رو برو ۳
جوی چشم آب روان دارد هنوز
گر ملولی لب لب این جو برو ۴
ای دل از جام عدم دل برمگیر
در پی روی نکو نیکو برو ۵
ای صبا گر جانفشانیت آرزوست
بر سر آن ستبل گلبو برو ۶
چون سراید بر گل رویش کمال
از چمن گو بلبل خوشگر برو ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۹۹ - چو در جان کرد و دل جا غمزه تو
گوهر بعدی:شماره ۹۰۱ - دل ضعیف به یکباره ناتوان شد ازو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
