شماره ۸۴۲ - خوش است بر لب معشوق مست بوسیدن

خوش است بر لب معشوق مست بوسیدن
به باد روی دلارام باده نوشیدن ۱

چه عمر خوش که گذشتی بوصل یار مرا
اگر مراد میسر شدی به کوشیدن ۲

رنیم ار چه نصیحت کند ولی نتوان
به بانگ هر سگی از کوی دوست گردیدن ۳

بتاز کام دل خود ز باغ رخسارت
گلی چنانکه تو دانی کجا نوان چیدن ۴

چو عکس جوهر آب حیات روح افزاست
عقیق باده فروشت بگاه خندیدن ۵

کسی که وصف جمالت شنید ممکن نیست
که بگذرد به ملامت ز عشق ورزیدن ۶

اگر چه نیغ اجل بر سر کمال آمد
به هیچ رو نتواند دل از تو ببریدن ۷