خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که به بیان احساسات عاشقانه و ناامیدی از عشق میپردازد. شاعر از وفاداری در دل، انتظار برای وصال، درد فراق، و ناامیدی از عشق سخن میگوید. همچنین، به موضوعاتی مانند قناعت، صبوری، و رابطهی عاشق و معشوق اشاره میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از ابیات حاوی احساسات غمگین و ناامیدی هستند که مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۷۰۶ - ترا در دل وفا باشد چه دانم
ترا در دل وفا باشد چه دانم
ز خوبان این کرا باشد چه دانم ۱
فکندی وصل خود با روز دیگر
پس از مردن دوا باشد چه دانم ۲
بکش گفتم مرا گفتی روا نیست
چنین کشتن روا باشد چه دانم ۳
دعا ناگفته داری نسد دشنام
عطا پیش از دعا باشد چه دانم ۴
به دیدن قانعم گفتم ز تو گفت
قناعت در گدا باشد چه دانم ۵
مرا گفتی کجا باشد دل تو
چنین مسکین کجا باشد چه دانم ۶
کمال این ریش را مرهم صبوریست
و لیکن آن ترا باشد چه دانم ۷
ز خوبان این کرا باشد چه دانم ۱
فکندی وصل خود با روز دیگر
پس از مردن دوا باشد چه دانم ۲
بکش گفتم مرا گفتی روا نیست
چنین کشتن روا باشد چه دانم ۳
دعا ناگفته داری نسد دشنام
عطا پیش از دعا باشد چه دانم ۴
به دیدن قانعم گفتم ز تو گفت
قناعت در گدا باشد چه دانم ۵
مرا گفتی کجا باشد دل تو
چنین مسکین کجا باشد چه دانم ۶
کمال این ریش را مرهم صبوریست
و لیکن آن ترا باشد چه دانم ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰۵ - ترا چون چشم خود دیگر به مردم دید نتوانم
گوهر بعدی:شماره ۷۰۷ - ترا شوخ اندک وفا گفته ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.