شماره ۷۰۰ - بی تو نفسی که زنده مانم

بی تو نفسی که زنده مانم
اگر می کشیم سزای آنم ۱

هرگز نبرم زنیغ نو مهر
گر کارد رسد به استخوانم ۲

دل را ز لبت چو سازم آگاه
بر سوخته نمک فشانم ۳

این سوز درون ز سوختن نیست
نا ساختن تو سوخت جانم ۴

گفتی غم تو خورم چه دانی
غمخواره اگر تونی چه دانم ۵

خونابه دل مرا حلال است
ای دیده که من نمی چکانم ۶

گویند کمال بر در دوست
از خاک کم است بیش از آنم ۷