شماره ۶۷۰ - به زلف و خال تو کردی خون خویش سبیل

به زلف و خال تو کردی خون خویش سبیل
به شرط آنکه سئانند خونبها ز قتیل ۱

متاع من سر و جان است و نیست لایق دوست
به دوستان چه فرستد کسی متاع قلیل ۲

تنم گداخت چو شمع و دلیل ضعف دل است
عجب که پیش تو روشن نگشت ضعف دلیل ۳

رقیب ساخت دو چشم ترم به زخم کبود
در دجله بود روان چشم من شد اکنون نیل ۴

چه التفات محب را به بوستان نعیم
که دل ز روی تور باغیست بر زنار خلیل ۵

به وصل صحبت یوسف عزیز من مشتاب
جمال بار نبینی مگر به صبر جمیل ۶

کمال زلف بتان گر خیال میبندی
مرو به خواب که هندوستان به بینده فیل ۷