شماره ۶۳۵ - سرو دیوانه شدست از هوسی بالایش

سرو دیوانه شدست از هوسی بالایش
می رود آب که زنجیر نهد بر پایش ۱

داشت از آب چو گل آینه در پیش جمال
آب شد آبنه از شرم رخ زیبایش ۲

پیش من قصة عاشق کشی او مکنید
ترسم این بشنوم از دل برود غمهایش ۳

گر برند از پی سوداش سر من چو قلم
بر نراشم سری از نو بکنم سودایش ۴

دهنت دزد دل ماست به او پنهانی
ا گر زبان تو یکی نیست به ما نمایش ۵

زیر پا نا نشود خار رهت خسته ز من
کرده ام چون مژه بر دیده روشن جایش ۶

گفته بی رخ ما کار تو صبرت کمال
این نمی آید ازو کار دگر فرمایش ۷