شماره ۶۳۳ - رفتی ز برم عاقبت ای شوخ جفا کیش

رفتی ز برم عاقبت ای شوخ جفا کیش
از دیده برفتی و نرفتی ز دل ریش ۱

در هجر تو چندانکه بدیدیم ز گریه
جز اشک ندیدیم که کاری رود از پیش ۲

گر می‌نگذاری که سر زلف تو گیرم
بگذار که چون زلف تو گیریم سر خویش ۳

چندان که به گل، خاطر بلبل نگرانست
دارم به جمالت نگرانی من از آن بیش ۴

دی کردم از آن غمزه شکایت به لب او گفت
داری هوس نوش مرنج از الم نیش ۵

تا کی کنی اندیشه آزار دل ما
ای مرهم جانها ز دل ریش بیندیش ۶

بر جان کمال این همه بیداد تو تا کی
شاهان نه پسندند ستم بر دل درویش ۷