شماره ۵۴۲ - هر کجا ذکری از آن ابروی پرخم می رود

هر کجا ذکری از آن ابروی پرخم می رود
گر رود آنجا حدیث ماه نو کم می رود ۱

گوئیا مور سلیمان است خط گرد لبش
کانچنان گستاخ بر بالای خانم می رود ۲

دی جدا از همدمان میشد براهی گفتمش
حیف ازین عمری که بی باران همدم میرود ۳

دولت دردت چه خوش بودی بغم یکجا مقیم
لیک چون درد تو می آید ز دل غم می رود ۴

تا تو رفتی میرود از چشم ما پیوسته آب
هر کجا جان می رود از پی روان هم می رود ۵

خاک آن در درنظر وین طرف گریانم هنوز
کعبه پیش چشم و آب از چشم زمزم می رود ۶

گرچه بکجائی چو مجمر پای در دامن کمال
طیب انفاس تو در اطراف عالم می رود ۷