شماره ۵۳۳ - نور چشمی تو ما را نظری میباید

نور چشمی تو ما را نظری میباید
گر رسد صد نظر از تو دگری میباید ۱

باز بنما رخ زیا چو بریدی سر زلف
منقطع شد شب پره سحری میباید ۲

به عبادت سخنی گوی که رنجوران را
از شفاخانه آن لب شکری میباید ۳

تونیا را نتوانم که ببینم به دو چشم
سرمه چشم من از خاک دری میباید ۴

دل عشاق گرفتی بسر زلف سپار
تا بهم بر نرود ملک سری می باید ۵

به کبوتر چه فرستم که برد نامه شوق
که مرا سوی تو بال و پری می باید ۶

چه متاعیست سخنهای دلاویز کمال
لابق گوش نو به زین گهری می باید ۷