شماره ۵۲۹ - نقطه دایره لطف دهان تو بود

نقطه دایره لطف دهان تو بود
آیت حسن خط مشک فشان تو بود ۱

سر به بیماری باریک کشة آخر کار
هر که را آرزوی موی میان تو بود ۲

پایه همت درویش و سرافرازی او
به هوای قد چون سرو روان نو بود ۳

آنچنان داد خطت داد نکوئی کز شوق
تا به گلبرگ طری جامه دران تو بود ۴

بی گل روی تو هر لاله که روید ز گلم
بر دلش داغ تو بر سینه نشان تو بود ۵

دم آخر که بپوشم از جهان چشم امید
همچنان گوشه چشم نگران تو بود ۶

ملک دلها ز نو آباد بود به که خراب
خاصه ملکی که سراپای از آن تو بود ۷

گفته به صورت او مظهر معنیست کمال
خود عیانست چه حاجت به بیان تو بود ۸