شماره ۵۲۴ - می برند از تو جفا بی سرو سامانی چند

می برند از تو جفا بی سرو سامانی چند
چند ریزی به خطا خون مسلمانی چند ۱

کشور حس بتان کرد پریشان سر زلف
که نخوردند غم حال پریشانی چند ۲

رفته پیکان تو در سینه و خون آمده گیر
خود چه آید ز دل و دیده گریانی چند ۳

از رخ آویختهای هر طرفی زلف بخم
تا بری گوی دلی چنه به چوگانی چند ۴

بی منت رفتنه گلزار چه دامن گیرست
پاره گیر ای گل نورست گریبانی چند ۵

زاهدان فایده عشق ندانند که چیست
نکند فایده این نکته نادانی چند ۶

می کشیدی ز جگر تیر تو یک روزی کمال
بافت در آتش دل تافته پیکانی چند ۷