خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق، تأثیر عمیق عشق بر دل‌ها، و ارتباط معنوی با معشوق سخن می‌گوید. همچنین، اشاراتی به مفاهیمی مانند درویشی، نیاز به شاه (معنوی)، و شناخت گوهر وجودی شده است.
متن دارای مضامین عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درویشی و عشق معنوی نیاز به درک بالاتری از ادبیات و فلسفه دارند.
شماره ۵۱۳ - مرا لطف گفتارش از راه برد
مرا لطف گفتارش از راه برد
لبش هوشم از جان آگاه برد ۱
رخ ماه را ماند آن رخ مگر
بشطرنج خوبی رخ ماه برد ۲
غمش هر کجا در دلی خانه ساخت
برای گل از روی ما کاه برد ۳
جهان پر ز آوازه عاشقیست
مگر نیت او ناله و آه برد ۴
مرادم تونی از تو خواهم مراد
که درویش حاجت بر شاه برد ۵
برآن استان در خجالت سریست
که تصنیع خود گاه و بیگاه برد ۶
چه گوهر شناس است چشم کمال
که سرمه از آن خاک درگاه برد ۷
لبش هوشم از جان آگاه برد ۱
رخ ماه را ماند آن رخ مگر
بشطرنج خوبی رخ ماه برد ۲
غمش هر کجا در دلی خانه ساخت
برای گل از روی ما کاه برد ۳
جهان پر ز آوازه عاشقیست
مگر نیت او ناله و آه برد ۴
مرادم تونی از تو خواهم مراد
که درویش حاجت بر شاه برد ۵
برآن استان در خجالت سریست
که تصنیع خود گاه و بیگاه برد ۶
چه گوهر شناس است چشم کمال
که سرمه از آن خاک درگاه برد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱۲ - مرا ز صحبت باران چه کار بگشاید
گوهر بعدی:شماره ۵۱۴ - مریض عشق بتان را بر طبیب نباشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
