شمارهٔ ۵ - و برای او همچنین

قاسم زار با عروس گفت که خوش به سوی تو
می‌کشدم کشان کشان جذبه گفتگوی تو ۱

می‌روم و نمی‌رود از دلم آرزوی تو
وه که به کام دشمنان دور شدم ز کوی تو ۲
بر نگرفته کام دل سیر ندیده روی تو ۳

بین که عموی من ز دل آه و فغان همی کشد
در صف نینوا چون ناله چسان همی کشد ۴

آه مکش که آه سرد رشته جان همی‌کشد
بخت سیاهم از درت موی کشان همی‌کد ۵
آه چگونه بگسلمرشته جان ز موی تو ۶

رفتم و آتش غمت ماند به سینه مشتعل
دست مراد کوته و پای امید منفعل ۷

از پس مرگ سر زند گرگل حسرتم گل
بی‌تو چسان ز بوی گل تازه کنم مشام دل ۸
خار که نیست در جهان هیچ گلی به بوی تو ۹

گفت عروس بینوا با لب خشک و چشم تر
چندم از این سخن زنی تیر فراق بر جگر ۱۰

سوختن و نمی‌کند بر دلت آه من اثر
خوی تو نیست در ملک خلق تو نیست در بشر ۱۱
ای ملک و بشر همه بنده خلق و خوی تو ۱۲

رفتی و بستی از من ای تازه جوان دگر نظر
بود سیاه روز من بعد تو شد سیاه‌تر ۱۳

پس چه کنم ز داغ تو گر نکنم سیه بسیر
چون روم از جهان بدر خام غم تو در جگر ۱۴
نشکفد ار مزار من جز گل آرزوی تو ۱۵

شور مخالفین بپا بنگر و احتراز کن
پا ز عراقیان بکش رو به سوی حجاز کن ۱۶

یا بنشین ز مرحمت همره دوست راز کن
ای گل تازه یک نفس پرده ز چهره باز کن ۱۷
تا نفسی برآورد بلبل بذله گوی تو ۱۸

ای پسرعموی من چند کنی مشوشم؟
ز اشک دو چشم و آه دل غرقه به آب و آتشم ۱۹

(صامت) از این مثقال تو سوختم و بدین خوشم
پای اگر چو محتشم از ره بندگی کشم ۲۰
به که به زندگی کشم پا ز حریم کوی تو ۲۱