شمارهٔ ۱۸ - گفتگوی حضرت سجاد با سهل در شام

این سرانی که بینی با رخ همچون قمرند
صدف علم نبی را همه یکتا گهرند ۱

گرچه گردیده گرفتار ز هر بی‌پدری
اسد بیشه دین شیر خدا را پسرند ۲

همه بنهاده اگر سر به سر حکم قضا
هر یکی باد شه امر قضا و قدرند ۳

خشک گشته لبشان گر ز تف بی‌آبی
منبع کوثر و آب همه بحر و برند ۴

رهنمایند بهر گمده در هر دو جهان
گرچه بی‌یار و معین بر سر هر رهگذرند ۵

کودکانی که به رخ کرده روان سیل سرشک
اصل ایمان شجر باغ نبی را ثمرند ۶

همه را گرد یتیمی بنگر بر رخسار
هر طرف روی نمایند به فکر پدرند ۷

این زنانی که ندارند به سرها معجر
محرم خاص نبی عصمت حقرا ثمرند ۸

رفته تاراج ستم زینب و اسبا همه
به سر عهد و وفا در بدر و خون جگرند ۹

شامیان خنده نمایند به اولاد رسول
ز دل فاطمه و گریه او بی‌خبرند ۱۰

(صامتا) بهر چه یک مرد ز اسلام نگفت
کاین اسیران حرم خسرو و جن و بشرند ۱۱