شماره ۵۲ - از قفس راندی و گفتی روز که آزادی دگر

از قفس راندی و گفتی روز که آزادی دگر
تا مرا سازی اسیر دام صیادی دگر ۱

بهر من آسودگی در بند بهتر حاصل است
تا نیفتد دیده‌ام بر سرو آزادی دگر ۲

با همه سرعت مگر چون من به زلفت شد اسیر
گرنه از کویت وزان نبود چرا بادی دگر ۳

دوش اسم دانه خال تو آمد بر زبان
نشنوم از مرغ دل امروز فریادی دگر ۴

نیر بر چشمم زن و چشم خود از بیگانه بند
کشته خود را مده بر دست جلادی دگر ۵

از وفا نبود که شیرین بعد مرگ کوهکن
دل نهد بر عشقبازی‌های فرهادی دگر ۶

(صامتا) دس ادبیت داده این طلب اللسان
می مجو این رتبه از تادیب استادی دگر ۷