خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر به سرو (نماد زیبایی و بلندی) خطاب می‌کند و می‌گوید اگر او را مانند درخت طوبی (نماد بهشت) بخوانیم، از سرکشی‌اش می‌کاهیم. سپس اشاره می‌کند که مقایسه قامت سرو با دیگری بی‌جا است، زیرا او اصل و فرع (ریشه و شاخه) سرو را نیکو می‌داند.
این متن دارای مفاهیم نمادین و ادبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
شماره ۲۳ - ای سرو اگر ترا چو طوبی خوانیم
ای سرو اگر ترا چو طوبی خوانیم
از سرکشیت بجای خود بنشانیم ۱
با قامت او چند کنی نسبت خویش
ما اصل تو و فرع تو نیکو دانیم ۲
از سرکشیت بجای خود بنشانیم ۱
با قامت او چند کنی نسبت خویش
ما اصل تو و فرع تو نیکو دانیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲ - بر گوش رسد همی نوا خوانی دل
گوهر بعدی:شماره ۲۴ - ای مالک روح از چه ترسی ز عدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
