خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از دوستانی شکایت می‌کند که به جای حمایت، عیوب او را می‌جویند و شعرش را بد می‌خوانند، در حالی که او خود را شاعر نمی‌داند و نمی‌فهمد چرا چنین قضاوتی می‌کنند.
متن دارای مفاهیم انتقادی و عاطفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۶ - یاران چو ورق شکسته ما می جویند
یاران چو ورق شکسته ما می جویند
چو خامه یکی دو عیب ما می پویند ۱
گویند بدم چو شعر هر جا که رسید
من شعر نیم بدم چرا می گویند ۲
چو خامه یکی دو عیب ما می پویند ۱
گویند بدم چو شعر هر جا که رسید
من شعر نیم بدم چرا می گویند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵ - گفتم که چه ریزد ز لبت گفت قند
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - گفتم که چه شوم تیغ تو را گفت سپهر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
