شماره ۵۰۲ - ما را بپای بوسی تو گر دسترس بود

ما را بپای بوسی تو گر دسترس بود
در دولت غم تو همین پایه پس بود ۱

در سر هوای تست مرا بهترین هوس
باقی هر آنچه هست هوا و هوس بود ۲

بوسی بر آستان تو داریم التماس
ما را بر آن در از تو همین ملتمس بود ۳

بی زحمت رقیب دمی با شکر لبی
گر دست میدهد شکری بی مگس بود ۴

زاهد اگر قدم ز کرامت نهد بر آب
نزدیک ما به مرتبه کمتر ز خس بود ۵

گو محتسب ز شحنه مترسان مرا که من
از پادشاه فارغم او خود چه کسی بود ۶

نی زیر لب بمیکده میخواندت کمال
بشنو که مقبلی ز قول نفس بود ۷