خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه از عشق سوزان و احساسات عمیق شاعر سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند آتش عشق، چراغ دولت، زلف دراز، و شکرخنده، احساسات خود را بیان می‌کند. همچنین، از عناصر طبیعت مانند گندم، مور، و طوطی برای تقویت تصاویر شعری استفاده شده است.

محتوا شامل مضامین عاشقانه‌ی عمیق و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند سوزش عشق و جراحت احساسی نیاز به بلوغ عاطفی دارد.

مشاهده کامل

شماره ۴۵۵ - شبی کز آتش عشق تو جانم سوختن گیرد

شبی کز آتش عشق تو جانم سوختن گیرد
چراغ دولتم آنشب ز سر افروختن گیرد ۱

چو زلفت بایدش عمر دراز و رشته زآن افزون
گر این چاک گریبانها رفیقی دوختن گیرد ۲

از شادی بر جهم هر دم چو گندم بر سر تا به
گر آن خط دانة دلها چو مور اندوختن گیرد ۳

بلب بابد مگس بگرفت شیرینی فروشانرا
و لبهای تو در عشوه شکر بفروختن گیرد ۴

زیادت میکنی سوز دل ما از شکر خنده
نمک بر ریش اگر پاشی جراحت سوختن گیرد ۵

براه روم گفت آورد زلفم از حیش لشکر
بچین ارزان شود نافه گر آن هندو ختن گیرد ۶

کمال این گفته گر مرغی برد بر پر بهندستان
بیاید طوطی و از نو سخن آموختن گیرد ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۵۴ - شبی که روی تو ما را چراغ مجلس شد
گوهر بعدی:شماره ۴۵۶ - شوخی از چشم تو عجب نبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.