خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از زبان شاعری سخن میگوید که با عناصر طبیعت و نمادهای عرفانی مانند سرو، دهان کج، دل، چشم، و ابرو گفتگو میکند. شاعر از عشق، رازداری، و فتنههای عشقی سخن میگوید و به مفاهیمی مانند قتل عاشق، فتنهگری، و گواهی خال بر خط اشاره میکند.
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات مانند 'قتل عاشق' و 'فتنه' ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.
شماره ۴۵۰ - سرو را هر که راست می گوید
سرو را هر که راست می گوید
قامت بار ماست می گوید ۱
چون دهانت کجاست می گویم
چون دهانم کجاست می گوید ۲
خبری ز آن میان چو می پرسم
عالم السر خداست می گوید ۳
می کنند دل حدیث بوس و کنار
دل من هرچه خواست می گوید ۴
چشم حیلت گرش بفتوى عشق
قتل عاشق رواست می گوید ۵
ابرویش گفت فتنه کار من است
کج نشست و راست می گوید ۶
آن رخ آورد خط به خون کمال
خال بر خط گواست می گوید ۷
قامت بار ماست می گوید ۱
چون دهانت کجاست می گویم
چون دهانم کجاست می گوید ۲
خبری ز آن میان چو می پرسم
عالم السر خداست می گوید ۳
می کنند دل حدیث بوس و کنار
دل من هرچه خواست می گوید ۴
چشم حیلت گرش بفتوى عشق
قتل عاشق رواست می گوید ۵
ابرویش گفت فتنه کار من است
کج نشست و راست می گوید ۶
آن رخ آورد خط به خون کمال
خال بر خط گواست می گوید ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۴۹ - سر ما را نرسد اینکه به پای تو رسد
گوهر بعدی:شماره ۴۵۱ - سروسهی به بستان گر سالها برآید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.