شماره ۴۳۸ - ز خوان وصل تو تا با من گدا چه رسد

ز خوان وصل تو تا با من گدا چه رسد
به جز جگر به گدایان بینوا چه رسد ۱

البته که پر شکرست آن به هیچ کس نرسید
ازان دهان که ز هیچ است که مرا چه رسد ۲

هزار تشنه به آبه لبی چو قطره آب
میان آن همه از قطره بما چه رسد ۳

تو کیستی و من ای دل که جرعه زین جام
بصد چو جم نرسد تا من و تا چه رسد ۴

چنین که بر سر کوی نو نیغ میبارد
به جز بلا بسر عاشق از هوا چه رسد ۵

از نیزه بازی مژگان شوخ چشمانم
سنان به سینه رسید و هنوز تا چه رسد ۶

کمال چون نرسد جز جفا ز اهل وفا
قیاس کن که ز خویان بیوفا چه رسد ۷