شماره ۴۳۶ - زآن پیش که جان در تتق غیب نهان بود

زآن پیش که جان در تتق غیب نهان بود
عکس رخ دلدار در آئینه جان بود ۱

از خواب عدم دیده دل نا شده بیدار
در دیده و دل نقش خیال تو عیان بود ۲

آن دم که نبود از دل و جان هیچ نشانی
بر چهره عشاق ز داغ تو نشان بود ۳

هر نقش که از کارگاه غیب بر آمد
بردیم گمانی که تو آنی نه چنان بود ۴

با حلقه گیسوی تو شوریده دلانرا
هر حال که در کعبه به بتخانه همان بود ۵

عشق از طرف بار پدید آمده از آغاز
معشوق شنیدی که به عاشق نگران بود ۶

در پای تو جان داد کمال وز جهان رفت
المنة لله که تمنای وی آن بود ۷