شماره ۴۲۶ - رخ نو نور بماه تمام می بخشد

رخ نو نور بماه تمام می بخشد
چو خلعتی که شهی با غلام می بخشد ۱

مرا که کشته مجرم ز لب پیام رسان
که باز عمر نومه آن پیام می بخشد ۲

بیار سیب ذقن گرچه نقره خام است
که باغبان به گدا هرچه خام می بخشد ۳

حریم وصل تو چون کعبه منزلی به صفاست
مرا صفای عجب آن مقام میبخشد ۴

به باد زلف و رخ تست پیر مجلس را
دم و نفس که به هر صبح و شام میبخشد ۵

مرد باده فروشم که شیخ جام خود اوست
هرآنکه زو مددی خواست جام میبخشد ۶

کمال بوسه دهم با تو گفت با دشنام
به هر دو نقل خوشم هر کدام می بخشد ۷