شماره ۴۰۹ - دل من بار جنایه تو نه تنها بکشد

دل من بار جنایه تو نه تنها بکشد
داغ جور و ستمت هر دو به یک جا بکشد ۱

جان به یک سر نکند با سر شمشیر تو قطع
که چو زلفت بقدمهای تو سرها بکشد ۲

خوش بود تیر تو بر سینه ولی آن خوش نیست
که کماندار تو باز آبدش از ما بکشد ۳

نرسد بر نو به چارده بر گوشه بام
گر ز خورشید رخی سر به ثریا بکشد ۴

این همه بار جفا عاشق از آن کرد قبول
که درین واقعه خود را بکشد با بکشد ۵

قلم صنع کند رقص و سراندازیها
دست قدرت گر از آن صورت زیبا بکشد ۶

می کنند ناله و آه از دل غمدیده کمال
هر که شد عاشق روی تو ازینها بکشد ۷