شماره ۴۰۷ - دل گرمم ز نو بر آتش غم سوخته باد

دل گرمم ز نو بر آتش غم سوخته باد
آتش عشق تو دره جان من افروخته باد ۱

جان که خو کرده به نشریف جفاهای تو بود
چون تو رفتی به بلاهای تو آموخته باد ۲

جگر خسته ز پیکان تو گر پاره شود
هم از آن کیش به یک تیر دگر دوخته باد ۳

چون نظر دوخت به هر نیر نو چشم آن همه تیر
یک به یک، در نظر دوخته اندوخته باد ۴

قیمت بنده چه داند که بصد جان عزیز
هم نسیم سر یک موی تو بفروخته باد ۵

تو برخ شمعی و پروانه جانسوز کمال
شمع افروخته پروانه او سوخته باد ۶