شماره ۴۰۴ - دل غمدیده شکایت ز غم او نکند

دل غمدیده شکایت ز غم او نکند
طالب درد فغان از الم او نکند ۱

کیست در خور که رسد دوست بفریاد دلش
آنکه فریاد ز جور و ستم او نکند ۲

هر که خورسند نباشد به جفاهای حبیب
ناسپاسیست که شکر نعم او نکند ۳

چشم زاهد نشود پاک ز خود بینی خویش
تا چو با سرمه ز خاک قدم او نکند ۴

پارسا پشت فراغت چه نه بر محراب
گر کند تکیه چرا بر کرم او نکند ۵

شربت درد تو هر خه که نوشید دمی
التفاتی بمسیحا و دم او نکند ۶

تا بگرد در تو طوف کنان است کمال
هوس کمبه و پاد حرم او نکند ۷