شماره ۳۹۸ - دلبرا چشم خوشت آفت مستان آمد

دلبرا چشم خوشت آفت مستان آمد
نشنة لعل تو سر چشمه حیوان آمد ۱

پرتوی ز آینه روی جهان آرایت
مطلع حسن و لطافت مه تابان آمد ۲

شمه ای از سر گیسوی عبیر افشانت
نافه آهوی چین طرف ریحان آمد ۳

تا رسید از سر کوی تو نسیمی به بهشت
میر بنده خاک درت روضه رضوان آمد ۴

سالها پیش وصال تو بنتوان گفتن
کآنچه بر جان من از محنت هجران آمد ۵

دل به امید سرا پرده وصلت هیهات
رفت چندانکه ره عمر به پایان آمد ۶

هر که را در دو جهان آرزوی روی تو نیست
حیوانیست که در صورت انسان آمد ۷

ای که دل می طلبی در شکن زلفش جوی
زآنکه او مجمع دلهای پریشان آمد ۸

که رساند به کمال از سر کوی تو نشان
پای امید چو اندر ره نقصان آمد ۹