خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و توصیفی، زیبایی معشوق را با تشبیهات طبیعی مانند سرو، شمع، گوهر و گلبرگ یاسمن توصیف می‌کند. شاعر از خجالت و شکست دل در برابر جمال معشوق سخن می‌گوید و از شیرینی سخنان و لب‌های او یاد می‌کند.
این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و تشبیهات پیچیده است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تصاویر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
شماره ۳۶۷ - جانا به نظر قد تو سرو چمن آمد
جانا به نظر قد تو سرو چمن آمد
شمع رخت آرایش هر انجمن آمد ۱
پیرایه باقوت لیت درج گهر شد
مشاطة گلبرگ رخت یاسمن آمد ۲
بشکست دل پسته خندان ز خجالت
هر بار که ننگ شکرت در سخن آمد ۳
کوته نظر است آنکه ترا سرو سهی گفت
کسی رو ندید هست که در پیرهن آمد ۴
هر یک بوسه از آن لعل شکر بار بمن ده
در پسته ننگ نو پر شکر بمن آمد ۵
بر خوان سخن طبع کمال است شکر ریز
تا وصف لب لعل تواش در دهن آمد ۶
شمع رخت آرایش هر انجمن آمد ۱
پیرایه باقوت لیت درج گهر شد
مشاطة گلبرگ رخت یاسمن آمد ۲
بشکست دل پسته خندان ز خجالت
هر بار که ننگ شکرت در سخن آمد ۳
کوته نظر است آنکه ترا سرو سهی گفت
کسی رو ندید هست که در پیرهن آمد ۴
هر یک بوسه از آن لعل شکر بار بمن ده
در پسته ننگ نو پر شکر بمن آمد ۵
بر خوان سخن طبع کمال است شکر ریز
تا وصف لب لعل تواش در دهن آمد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۶ - تشنه وصل تو را بی تو اگر خواب آمد
گوهر بعدی:شماره ۳۶۸ - جان را به غیر وصلت خوشدل نمی توان کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
