شماره ۳۴۴ - بس شد ز توبه ما را با پیر ما که گوید

بس شد ز توبه ما را با پیر ما که گوید
یعنی به می فروشان این ماجرا که گوید ۱

پیر مغان دهد می با ما و شیغ نوبه
طالب بگو ارادت زین هر دو با که گوید ۲

خود بین هنر شناسد عیب خداشناسان
امروز عیب رندان جز پارسا که گوید ۳

گر چنگ پیش ننهد پانی به دلنوازی
سوی شرابخانه ما را صلا که گوید ۴

دلبر مگر به عاشق دشنام داد ور نی
بی مرحمت کسی را چندین دعا که گوید ۵

گونی مرا رقیا هستم سنگ در او
این نام آدمی را زیبد ترا که گوید ۶

از زاهدی برندی کردی کمال توبه
جز پاکباز قادره ترک دعا که گوید ۷

بعد از تو از فرینان در قرنها ازینسان
شعر تر مخیله سر تا پا که گوید ۸