خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مفاهیمی مانند عشق، صبر، رنج و روشنایی درونی سخن می‌گوید. شاعر از اهل نظر می‌خواهد که علم نظر را به او بیاموزند و از ظلمت دوری کنند. همچنین، به عشاق توصیه می‌کند که در راه عشق پایدار باشند و از رنج‌های آن نهراسند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۱۴ - از من ای اهل نظر علم نظر آموزید
از من ای اهل نظر علم نظر آموزید
نازک است آن رخ ازو چشم و نظر بر دوزید ۱
پیش آن روی مدارید روا ظلمت شمع
خانه پر نور تجلی چه چراغ افروزید ۲
سوختید از عطش ای اهل ورع بی می عشق
چوب خشکید بسوزید که خوش می سوزید ۳
بهر او جنگ کنان در صف عشاق آیید
که در آن صف همه لشکر شکن و پیروزید ۴
گر بدوزید دل پاره قیری به کرم
به که صد ناوک دلدوز به کیش اندوزید ۵
در تب محنت او صبر کنید ای دل و جان
۶
از شفاخانه درد است سخنهای کمال
درد دارید ازاینجا سخنی آموزید ۷
نازک است آن رخ ازو چشم و نظر بر دوزید ۱
پیش آن روی مدارید روا ظلمت شمع
خانه پر نور تجلی چه چراغ افروزید ۲
سوختید از عطش ای اهل ورع بی می عشق
چوب خشکید بسوزید که خوش می سوزید ۳
بهر او جنگ کنان در صف عشاق آیید
که در آن صف همه لشکر شکن و پیروزید ۴
گر بدوزید دل پاره قیری به کرم
به که صد ناوک دلدوز به کیش اندوزید ۵
در تب محنت او صبر کنید ای دل و جان
۶
از شفاخانه درد است سخنهای کمال
درد دارید ازاینجا سخنی آموزید ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۳ - از لیش هر گه که خواهم کام دشنام دهد
گوهر بعدی:شماره ۳۱۵ - افتاد دل از پای و ندانم ز چه افتاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
