شماره ۳۱۲ - از لب او سختی چون به زبان می آید

از لب او سختی چون به زبان می آید
گوئیا آب حیاتی به دهان می آید ۱

خواهد آمد ز منت تیر بلا بر جان گفت
در دل خسته مراه نیز چنان می آید ۲

بر در او نه منم آمده جان بر کف دست
هرکه دورست ازان روی به جان می آید ۳

چون نباید به چمن نعره زنان بلبل مست
از گل افتاد جدا ز آن به فغان می آید ۴

قصه بار جدائیست درین نامه رواست
بر کبوتر اگر این باره گران می آید ۵

زاتش شوق همه سوختگیهای دل است
هرچه در نامه قلم را به زبان می آید ۶

در قلم هیچ شکی نیست کزین غصه کمال
آنشی هست که دود از سر آن می آید ۷