خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بالا شعری است که از عشق، رنج‌های عاشقان، وصف طبیعت و باران، و برخی مفاهیم عرفانی و اجتماعی سخن می‌گوید. شاعر از باران، عاشقان، و حالات روحی آنان صحبت می‌کند و گاهی به مسائل اجتماعی مانند زاهد و ریا نیز اشاره می‌کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اجتماعی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات غیرمستقیم ممکن است نیاز به تجربه و دانش بیشتری برای تفسیر داشته باشد.
شماره ۲۸۴ - بار از ستیزه کینه باران بجد گرفت
بار از ستیزه کینه باران بجد گرفت
آزار ریش په نگاران بجد گرفت ۱
دیدند عاشقانش و آغاز گریه کرد
گفتم درا به خانه که باران بجد گرفت ۲
دل با خیال آنکه سپاهان مبارکند
سودای زلف و خال نگاران بجد گرفت ۳
افتاده را چو چاره نباشد ز دستگیر
بیچاره زلف یم عذاران بجد گرفت ۴
کردند خاص و عام همه نسبتش به هزل
زاهد که طمعن باده گساران بجد گرفت ۵
پیر مرید گیر چو لولی مفت فتاد
سوی کسان چو آپنه داران بجد گرفت ۶
بی روی پار چشم نرت گریه را کمال
این بار چو ابر بهاران بجد گرفت ۷
آزار ریش په نگاران بجد گرفت ۱
دیدند عاشقانش و آغاز گریه کرد
گفتم درا به خانه که باران بجد گرفت ۲
دل با خیال آنکه سپاهان مبارکند
سودای زلف و خال نگاران بجد گرفت ۳
افتاده را چو چاره نباشد ز دستگیر
بیچاره زلف یم عذاران بجد گرفت ۴
کردند خاص و عام همه نسبتش به هزل
زاهد که طمعن باده گساران بجد گرفت ۵
پیر مرید گیر چو لولی مفت فتاد
سوی کسان چو آپنه داران بجد گرفت ۶
بی روی پار چشم نرت گریه را کمال
این بار چو ابر بهاران بجد گرفت ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۳ - یاد بوس چون منی حیف است کآید بر زبانت
گوهر بعدی:شماره ۲۸۵ - بار بر خوان ملاحت نمک خوبان است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
