شماره ۲۱۷ - گر زاهد کم خواره محبت نچشیده است

گر زاهد کم خواره محبت نچشیده است
خونابه نخوردست و ریاضت نکشیده است ۱

بر سینه ندارد اثر زخمی از آن تیغ
این نیز دلیل است که از خود نبریده است ۲

بیش از ترشی بخشی ازین خوان نرسیدش
زان روی که غورهست و به حلوه نرسیده است ۳

گوید که خدا بینم از آن روی به پرسید
گر گفت بدیدم به خدا هیچ ندیده است ۴

بسیار گزیده ست به حسرت سر انگشت
یک روز به عشرت لب ساغر نگزیده است ۵

کردست به مسجد به صوامع طلب دوست
او با من و بنگر به کجاها طلبیده است ۶

پنداشت که آواز کمال است ز خرقه
آوازه فی جنتی آری نشنیده است ۷