شماره ۱۱۲ - ما بی به روی تو آهم ز ثریا بگذشت

ما بی به روی تو آهم ز ثریا بگذشت
بسیاری دیده دریا شد و هر قطره ز دریا بگذشت ۱

گرچه در مجمع دل درد بود صدرنشین
ناله چون برتر ازو بود به بالا بگذشت ۲

گر صبا آمد و بوی تو ز ما داشت دریغ
شاکریم از تو به هر حال که بر ما بگذشت ۳

چمن جان مرا غنچه شادی بشکفت
تا خیال دهنت در دل شیدا بگذشت ۴

سرو می خواست به پابوس تو آید چون آب
لیکن از جو نتوانست به یک پا بگذشت ۵

بی که فرمودم از آن لب دل خود را پرهیز
صوفی ما نتوانست ز حلوا بگذشت ۶

ای که گفتی ببرم نه تو پیش طبیب
در این رنج که کارم ز مداوا بگذشت ۷

دی بر آن خاک در از جان رمقی داشت کمال
جعل الجنة مثواه همانجا بگذشت ۸