خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به بیان ارزش عشق و محبت به خوبان و بی‌معنایی برخی اعمال ظاهری در مقایسه با عشق واقعی می‌پردازد. شاعر از عشق به معشوق، بی‌نیازی از شراب با یاد او، و بی‌فایده‌بودن برخی ریاضت‌های ظاهری سخن می‌گوید.
متن حاوی مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی اشارات مانند نوشیدن شراب نیازمند درک مناسب از استعاره‌های ادبی است.
شماره ۱۰۰ - به خوبان مهر ورزیدن چه کارست
به خوبان مهر ورزیدن چه کارست
رخش بین ور نه به دیدن چه کارست ۱
به یاد لعل دلبر خون دل نوش
شراب لعل نوشیدن چه کارست ۲
به مهر بوسه از جان قطع کن قطع
به تیغی دست ببریدن چه کارست ۳
گر آرد جان به لب عاشق درین کار
لب معشوق بوسیدن چه کارست ۴
سماع آسان بود بر صوفی گرم
چوآنش نیست جوشیدن چه کارست ۵
به دامن عیب رندان پوش زاهد
لباس زهد پوشیدن چه کارست ۶
کمال از هر دو عالم روی در پیچ
به سر دستار پیچیدن چه کارست ۷
رخش بین ور نه به دیدن چه کارست ۱
به یاد لعل دلبر خون دل نوش
شراب لعل نوشیدن چه کارست ۲
به مهر بوسه از جان قطع کن قطع
به تیغی دست ببریدن چه کارست ۳
گر آرد جان به لب عاشق درین کار
لب معشوق بوسیدن چه کارست ۴
سماع آسان بود بر صوفی گرم
چوآنش نیست جوشیدن چه کارست ۵
به دامن عیب رندان پوش زاهد
لباس زهد پوشیدن چه کارست ۶
کمال از هر دو عالم روی در پیچ
به سر دستار پیچیدن چه کارست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - به چین زلف تو کان رشک صورت چین است
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - بر دو رخ من در جوی خون که روانست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
